جمعه، دی ۰۲، ۱۳۸۴

چه برفي اومده اين‌جا ... زمستون شده.

ديشب، همان‌طوري که از خجالت ِ صاحب‌خانه، محکم دامن کوتاه‌ام را گرفته بودم که بالا نرود، خوابم برد. حافظ باز ماند روي فال ِ شب يلداي آيدين:

اگر نه باده غم دل ز ياد ما ببرد
نهيب حادثه بنيان ما ز جا ببرد
وگر نه عقل به مستي فرو کشد لنگر
چگونه کشتي از اين ورطه‌ي بلا ببرد
فغان که با همه‌کس غايبانه باخت فلک
که کس نبود که دستي از اين دغا ببرد
گذار بر ظلمات است، خضر راهي کو
کباد کاتش محرومي آب ِ ما ببرد
دل ضعيفم از آن مي‌کشد به طرف چمن
که جان ز مرگ به بيماري صبا ببرد
طبيب عشق منم باده خور که اين معجون
فراغت آرد و انديشه‌ي خطا ببرد
بسوخت حافظ و کس حال او به يار نگفت
مگر نسيم پيامي خداي را ببرد

مهمان صاحب‌خانه

0 comments | Permalink

نظرات: 0



aidinblog@hotmail.com

L ink

صفحه لینکهای صورتک خیالی


 


A rchive

January 2003
April 2003
May 2003
June 2003
July 2003
August 2003
September 2003
October 2003
December 2003
January 2004
March 2004
June 2004
September 2004
October 2004
November 2004
December 2004
January 2005
February 2005
March 2005
April 2005
May 2005
June 2005
July 2005
August 2005
September 2005
October 2005
November 2005
December 2005
January 2006
February 2006
March 2006
April 2006
May 2006
June 2006
July 2006